Η φοβία του πηγαδιού

Όταν ήμουν μικρός, 6-7 χρονών, κάποιες φορές πηγαίναμε οικογενειακώς επίσκεψη στο εξοχικό του θείου μου σε κάποια παραλία της Αττικής, στο νότιο Ευβοϊκό. Στην πίσω πλευρά του σπιτιού, υπήρχε ένα πηγάδι δίπλα σε ένα δωματιάκι με κάποια ηλεκτρική αντλία με ιμάντες, και έναν τεράστιο διακόπτη φόρα-παρτίδα.


Η θεία μου τότε μας είχε πει με τρομακτική φάτσα και γουρλωμένα μάτια ότι «στο πηγάδι εκεί είχε πεθάνει ο παππούς» και άλλα τέτοια φοβιστικά.
Μας τα είχε πει, για να μας τρομάξει και να μην πηγαίνουμε εκεί. Όπως το σκέφτομαι τώρα, ήταν όντως επικίνδυνο για παιδάκια 6-7 χρονών να γυρνοβολάνε εκεί, και αν έπαιρνε μπροστά η αντλία, οι ιμάντες μπορεί να κάνανε μεγάλη ζημιά.
Η απειλή δεν επαναλήφθηκε απ’ ότι θυμάμαι, αλλά δεν κυκλοφορήσαμε ποτέ στην επίμαχη περιοχή του πηγαδιού.
Τα χρόνια περνούσαν, και οι επισκέψεις στο εξοχικό είχαν βόλτες, εξερευνήσεις, αλλά αποχή από το πηγάδι.
Σιγά-σιγά, η μικρή φοβία του πηγαδιού, ξεθώριασε, μέχρι που σχεδόν την ξέχασα ως ιστορία, αλλά έμεινε η «αποφυγή» της περιοχής του πηγαδιού.
Αργότερα οι επισκέψεις εκεί για διάφορους λόγους αραίωσαν, μέχρι που σχεδόν μηδενίστηκαν.
Πέρασα από εκείνο το εξοχικό μετά από αποχή πολλών χρόνων, σε ηλικία ενηλίκου, ωρίμως σκεπτόμενου. Βολτάριζα σε όλο το οικόπεδο, και ζούσα τις αναμνήσεις μου. Επειδή είμαι άνθρωπος που αγαπάει και σέβεται τις αναμνήσεις του, στο μέτρο που επιβάλλεται, συγκινήθηκα. Βούρκωσα καθώς θυμόμουνα τα παιδικά παιγνίδια που έκανα με την αδελφή μου, τα ξαδέλφια μου, τα γειτονόπουλα.
Τα βήματά μου με έφεραν στο πηγάδι. Πριν δουλέψει το μυαλό, συνειδητοποίησα ότι αρχικά πήγα να το αποφύγω. Μετά, στην διαδικασία ξεζουμίσματος των αναμνήσεων, θυμήθηκα την θεία μου και τον «παππού που πέθανε εκεί». Φυσικά ήξερα προ πολλού για τον βίο και τον θάνατο του παππού μου. Δεν είχα όμως ποτέ ξηλώσει ενσυνείδητα ως ψεύτικες τις κουβέντες της θείας μου. Το «παραμύθι» έμενε λανθάνον εκεί, στην άκρη του μυαλού μου, για χρόνια και χρόνια. Και εκείνη την ημέρα, ήταν η στιγμή που σκότωσα έναν (μικρό, δεν έχει σημασία) δυνάστη του πνεύματός μου.
Ποτέ δεν έτυχε να συζητήσω με την θεία μου το συγκεκριμένο επουσιώδες θέμα.
Δεν είχε και νόημα, και όπως είχε αρχίσει να τα χάνει, μάλλον δεν θα το θυμότανε κιόλας.
Παρά την απομυθοποίηση του πηγαδιού, η μικρή δυσφορία παρέμεινε. Είμαι τόσο λογικός, που να ξέρω πότε πρέπει να δουλεύω μόνο με την λογική αποκλείοντας το συναίσθημα. Για αυτό π.χ. και δεν φοβάμαι να κάνω νυχτερινές βόλτες στα νεκροταφεία. Αλλά εκείνη η μικρή δυσφορία, έκανε στο συναίσθημα να «σηκώνει λίγο κεφάλι» στην λογική…
…ή μήπως δεν είναι συναίσθημα; Κι αν δεν είναι, τι είναι; Χρειάστηκα να κάνω λίγη αυτοψυχανάλυση. (Σταμάτα να μου το υπογραμμίζεις ηλίθιο MS word, έτσι θέλω να το πω). Κατέληξα ότι φταίει η εμφύτευση του χαρακτηριστικού στην τρυφερή ηλικία. Μικρό και ασήμαντο, αλλά φυτεμένο στο μυαλό ενός ανυπεράσπιστου παιδιού.
Σε αυτή την ηλικία, η έλλειψη κρίσης κάνει τα παιδιά να πιστεύουν οτιδήποτε τους πουν οι ενήλικες. Ιδίως όταν είναι άτομα που εμπιστεύονται, όπως οι γονείς. Ή άτομα που οι γονείς έχουν δώσει το «εν λευκώ» στο παιδί τους, όπως ο ιερέας ή ο δάσκαλος, για τα λεγόμενά τους.
Έχω καταλήξει λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η εμφύτευση στοιχείων σε τρυφερές ηλικίες, όπου δεν υπάρχει κριτική ικανότητα, δημιουργεί δομές που είναι δύσκολο να ανατραπούν.
Αυτός είναι ο λόγος που ένας ενήλικος χριστιανός, αν του δοθούν να επεξεργαστεί τα επιχειρήματα που εναντιώνονται στον χριστιανισμό, πιθανόν να μην μπορέσει να τα αξιολογήσει καθόλου. Γιατί η εμφύτευση της πίστης στην παιδική ηλικία, δεν επιτρέπει να το κάνει. Κανόνες που εμφυτεύονται στα παιδικά μυαλά, όπως «Αν σου περάσει η σκέψη ότι ο θεός δεν υπάρχει, ή αν έρθει ο άθεος και σου πει ότι ο θεός δεν υπάρχει, είναι ο πειρασμός του διαβόλου, που έρχεται να δοκιμάσει την πίστη σου. Εσύ πρέπει να διώξεις αυτές τις αμαρτωλές σκέψεις με προσευχή, προσευχή, προσευχή», ή «Τον θεό τον νιώθεις με την καρδιά, μην είσαι ολιγόπιστος σαν τον άπιστο Θωμά και ζητάς αποδείξεις για να πιστέψεις σε Αυτόν», δεν αφήνουν την λογική που αναπτύσσεται με την ωρίμανση της σκέψης να πειράξει την πίστη.
Τρανή απόδειξη το παρακάτω: Αν πιάσεις έναν οποιοδήποτε ενήλικα μη χριστιανό (υπάρχουν 3-4 δισεκατομμύρια στον πλανήτη), και του πεις «Έλα εδώ, διάβασε αυτά τα ιερά μας βιβλία, να σε ενημερώσω και λίγο για τον χριστιανισμό» για να πιστέψει, πόσοι νομίζετε ότι θα πίστευαν στην Αλήθεια του Χριστιανισμού; Είπατε «κανείς»; Σωστά. Γιατί όμως; Γιατί αυτό το «πακέτο», μπορείς να το «φας» μόνο σε ηλικία που «τρως» τα πάντα. Να γιατί.
Ακόμα και την τεράστια σημασία της σκέψης ότι «ο κάθε άνθρωπος στον πλανήτη Γη, σε εξωφρενικό ποσοστό πιστεύει σε ό,τι πιστεύει και αυτός που τον ανέθρεψε», δεν μπορεί να την αξιολογήσει ο πιστός. Δεν μπορεί να καταλάβει ότι είναι χριστιανός διότι έτσι του το πέρασαν οι γονείς, ο ιερέας, ο δάσκαλος, και αργότερα οι κοινωνικές ανάγκες. Δεν μπορεί ίσως να καταλάβει καν ότι ο ίδιος δεν αξιολόγησε το παραμικρό, δεν έκρινε, δεν ζύγισε, δεν αντιστάθηκε. Είναι δύσκολο να βάλεις το μυαλό να δουλέψει χωρίς τις δεσμεύσεις που επιβάλλουν τα φυτεμένα θρησκευτικά αξιώματα.
Αυτά που είπα παραπάνω είναι ξεκάθαρα σε κάθε είδους ιερατείο φυσικά. Έτσι, το ιερατείο της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, εκμεταλλευόμενο την εμπλοκή της Εκκλησίας με το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα του (τυπικά μόνο) κοσμικού Κράτους, γνωρίζει πολύ καλά ότι η κατήχηση στα θρανία είναι το ισχυρότερο είδος κατήχησης. Κατήχηση με Κ κεφαλαίο, καθώς η σχολική ύλη είναι 100% ομολογιακή, παρά τον γελοίο και διάτρητο ισχυρισμό ότι δεν είναι. Η εκκλησία γνωρίζει ότι ο παιδικός εγκέφαλος δεν θα αρνηθεί να πιστέψει τα παράλογα παραμύθια της θρησκείας. Το ξέρουμε πολύ καλά οι γονείς αυτό, που χρειάζεται να προσπαθήσουμε αρκετά για να πείσουμε τα βλαστάρια μας ότι τα παραμύθια με τις νεράιδες που τους διαβάζουμε το βράδι για να κοιμηθούν, δεν είναι πραγματικότητα. Κι έτσι λοιπόν, θέλουν να εμφυτεύεται η δική τους «φοβία του πηγαδιού» μέσα σ’ όλους μας εξ απαλών ονύχων, γνωρίζοντας πως πολλοί λίγοι θα σταθούν μια μέρα μπροστά στο πηγάδι τους και θα του δώσουν την θέση που του ταιριάζει: Ανάμνηση μιας πλάνης της πρώιμης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας.

Advertisements

37 απαντήσεις στο Η φοβία του πηγαδιού

  1. […] ιστορίας. Το άρθρο έχει δημοσιευτεί στο ιστολόγιο Comte de Toulouse, όπου μπορείτε να αφήνετε τα σχόλιά […]

  2. Ο/Η stardust30 λέει:

    Πολύ ωραία η ιστορία σου και σωστό το συμπέρασμά σου.
    Οι χριστιανοί εκμεταλλεύονται την φυσική ιδιότητα του ανθρώπινου μυαλού να πιστεύει τυφλά ό,τι του πουν στην παιδική του ηλικία έτσι ώστε να μάθει να μην αμφισβητεί την ύπαρξη του θεού.
    Βέβαια αυτό αλλάζει όταν ο άνθρωπος αποκτήσει ένα επίπεδο μόρφωσης ικανό να τον κάνει να αμφισβητήσει τα παρασιτικά αυτά μαθήματα αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει πάντα.

  3. Ο/Η Comte de Toulouse λέει:

    Ενα σημείο άξιο μνημόνευσης είναι το έναυσμα για να αμφισβητήσεις. Ας πω ένα παράδειγμα: Την δεκαετία του 70, όταν ήμουν παιδάκι, έβλεπα την σειρά ‘Lost in space», με τις περιπέτειες των Robinsons στο διάστημα. Στα παιδικά μου μάτια, ήταν μια συ-ναρ-πα-στι-κη σειρά. Κάποια στιγμή τέλειωσε, μετά εγώ μεγάλωσα, και στο μυαλό μου είχε μείνει αυτή η κρίση: Το «lost in space» είναι τέλειο. Θα είχα φτάσει να πεθάνω (στο μέλλον) με αυτή την άποψη ‘παγωμένη’ στο μνημονικό μου, αν δεν έβαζε κάποια επεισόδια το STAR κάπου το 1990κάτι αργά την νύχτα. Είδα ένα-δύο, «for old time’s shake», και αναρωτήθηκα: «WTF, αυτό το Low budget B-class πράγμα το έλεγα συναρπαστικό»;
    Οι προβολές του STAR, ήταν το εναυσμα να επαναξιολογήσω κάτι που το είχα κρίνει και δεχτεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο με το παιδικό μυαλό.
    Αντιστοίχως, ενας ενήλικας χρειάζεται ένα έναυσμα (πολύ ισχυρό ίσως) για να επανακρίνει την ορθότητα της πίστης του, την οποία ορθότητα δέχτηκε στην παιδική ηλικία (με τα σώβρακα κάτω, αν μου επιτρέπεις), το οποίο και ίσως να μην έλθει ποτέ.

  4. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Σωστή η ιστορία και τα συμπεράσματά σου, αν και θα διαφωνήσω στο ότι ‘κανείς’ δεν μπορεί να πειστεί από την κατήχηση σε μεγάλη ηλικία, αν δεν έχει διδαχθεί ‘αντισώματα’. Υπάρχει ενα ποσοστό ατόμων που μεγαλώνουν σε σύγχρονες χώρες που, ενώ δεν έχουν περάσει απο κάποιο κατηχητικό, δεν έχουν διδαχθεί και κριτική σκέψη, όποτε είναι ώριμα φρούτα για όποια θρησκεία, σέχτα ή ψευδοκουλτουριαρικη θεωρία τους πρωτοσυναντήσει. Δεν αλλάζει βέβαια το βαθύτερο νόημα σου, ότι η βάση για αυτό δίνεται στα χρόνια της παιδικής ηλικίας.

    Πρόσφατα θυμήθηκα ένα περιστατικό από τα δικά μου παιδικά χρόνια. Στο δημοτικό, ένας συμμαθητής μου, προσπαθούσε να με πείσει ότι εξαιτίας του πύργου της Βαβέλ, όλοι οι λαοί μιλάνε την ίδια γλώσσα, αλλά δεν κατανοεί ο ένας τον άλλο λόγω της πράξης του Θεού. Εγώ είχα τσαντιστεί γιατί γνώριζα ήδη 3 γλώσσες και ήξερα τις διαφορές και νόμιζα ότι μου έκανε πλάκα. Και έπρεπε να περάσουν πάνω από δυο δεκαετίες, να περάσω από μια χλιαρή, κατ’ όνομα ορθόδοξη πίστη στην αθεΐα και να ξαναθυμηθώ την ιστορία αυτή για να καταλάβω ότι μάλλον το παιδί αυτό απλά είχε πιστέψει αυτο που του είχαν πει.

    Το περίεργο είναι ότι τότε (σε ηλικία 8-9 χρόνων) δεν είχα πρόβλημα να δεχτώ την νεκρανάσταση ή την παρθενογένεση, αλλά σε ένα ζήτημα που είχα ήδη αποκτήσει κάποια γνώση, το μυαλό μου επαναστατούσε.

  5. Ο/Η batcic λέει:

    Κόμη, το κείμενο σου είναι καταπληκτικό! Και όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα σε άλλες συζητήσεις, παραλληλίζοντας το μυαλό μας με τα pc, όταν κάτι έχει εγκατασταθεί στο startup του συστήματος, άντε να το ξηλώσεις…

  6. Ο/Η Comte de Toulouse λέει:

    Οπως φοβάσαι να πειράξεις την registry, ετσι φοβασαι να πειράξεις και τα παιδικά σου εμφυτεύματα, ενα πράγμα 🙂

  7. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Όπως σου έχω ξαναπεί Κόμη, το κείμενο αυτό μ’αρέσει πάρα μα πάρα πολύ. Είναι απλό και αληθινό, και νομίζω πως όλοι λίγο πολύ έχουμε βιώσει κάτι αντίστοιχο, άσχετα με το αν πολλοί δεν το καταλαβαίνουν.

    Αλλά θα διαφωνήσω για το «lost in space» :p. Ρε εντάξει, σε σχέση με την σημερινή τεχνολογία και τις δυνατότητες που υπάρχουν είναι μετριότατο, αλλά όταν βγήκε ήταν κάτι σημαντικό. Άλλωστε το παιδικό μυαλό τα βλέπει όλα πολύ «μεγαλύτερα» από ό,τι είναι πραγματικά. Κι αυτό το βρίσκω γλυκό, όχι λάθος. Αρκεί βέβαια μεγαλώνοντας να συνειδητοποιούμε την πραγματική τους αξία όπως λες κι εσύ.

    Γιώργο μιλούσες ήδη τρεις γλώσσες τότε; Πόσο χρονών ήσουν; Και πόσες μιλάς τώρα;

  8. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Ιοκάστη,
    Ημουν 8-9 ετών, και τις γλώσσες αυτές (αγγλικά, γαλλικά, ελληνικά) τις μιλούσα βέβαια σε λογικό επίπεδο για την ηλικία αυτή. Ηξερα π.χ. ότι το ‘σπίτι’ το ‘house’ και το ‘maison’ δεν ήταν η ίδια λέξη που με έχουν ‘μαγέψει’ να μην καταλαβαίνω.

    (Και αφού ρώτησες, τις παραπάνω γλώσσες τις προχωρησα, και τώρα προσπαθώ στον ελεύθερο μου χρόνο να μάθω γερμανικά, ενώ ξέρω και λίγα πολωνικά, του τουρίστα)

  9. Ο/Η Comte de Toulouse λέει:

    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Ιοκάστη.
    Συμφωνώ για το «γλυκό» και το «λάθος».

    Γιώργο, νομίζω πως άν μάθεις το παιδί να σκέφτεται λογικά, ορθολογιστικά, επαγωγικά, κριτικά, ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να φάει το γνωστό παραμύθι με το ζομπι, τουλάχιστον εύκολα και από μόνο του. Εκτός και αν του περάσεις την παπαριά «πίστευε με την καρδιά και όχι με την λογική», ωιμέ…

  10. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Κόμη,
    καθόλου δεν διαφωνώ σε αυτό που λες, απλά πιστεύω ότι αυτή ακριβώς τη κριτική σκέψη ΔΕΝ την διδασκονται αρκετοί, είτε μεγαλώνουν σε πίστη είτε χωρίς.

  11. Ο/Η bozonio λέει:

    Πολύ ωραία ιστορία! Θα σταθώ λίγο στην έννοια της απαγόρευσης που κάποτε είχε λόγο αλλά στη συνέχεια μένει απλά ως απαγόρευση και είναι η βάση της θρησκευτικής ηθικής.. Ειδικά η χριστιανική ηθική που διδασκόμαστε βρίθει απο τέτοιου είδους κανόνες που δεν έχουν πλέον νόημα αλλά η μεταβολή τους σε ιερούς νόμους, τους εμποδίζει να αλλάξουν..

  12. Ο/Η Comte de Toulouse λέει:

    κανόνες που δεν έχουν πλέον νόημα αλλά η μεταβολή τους σε ιερούς νόμους, τους εμποδίζει να αλλάξουν..

    Bozonio, τα λόγια σου ευαγγέλιο!
    Φαντάσου να έγραφε η αγία γραφή ότι η γη είναι επίπεδη, γλέντια που θα είχαμε!

  13. Ο/Η Πιστός λέει:

    Σκέψου όμως ότι δεν έπεσες στο πηγάδι. Και η θεία σου κοιμόταν πιό ήσυχη.
    Γενίκα πρέπει να καθοδηγούν οι γονείς τα παιδιά τους, έτσι κι αλλιώς τα γονίδια τους φέρουν.
    Αυτοί τα δίνουν τα βασικά της ζωής και μέσα σε αυτά εκτός απο τη θρησκείας είναι και η γλώσσα , η διατροφή , η ένδυση , η κουλτούρα, και πολλά άλλα που μπορεί ο καθένας όταν γίνει όριμος να αλλάξει.
    Δεν μπορεί ο ώριμος να είναι μόνο ο άθεος.
    Εκτός αν μιλάμε για μια κομουνιστική κοινωνία οπως γινόταν επι ΕΣΣΔ που το κράτος έπαιρνε τα παιδια απο τους γονεις όπως οι Οθωμανοί τους γενίτσαρους και τους κάνανε ότι θέλαμε.

  14. Ο/Η Αόρατη Μελάνη λέει:

    Υπάρχουν τρόποι να προστατέψουμε τα παιδια από κακοτοπιές χωρίς να καταφύγουμε σε τρομοκρατία μέσα από μύθους και δεισιδαιμονίες.

    Η κατήχηση στη θρησκεία δεν μας προστατεύει από κανένα «πηγάδι», μπορούμε και χωρίς αυτήν.

    Η υποχρεωτική κατήχηση σε ένα θρήσκευμα μέσω κρατικής παιδείας είναι απαράδεκτα παρεμβατική (θυμίζει ΕΣΣΔ και γενίτσαρους στο πιο light). Και η λύση δεν είναι να γίνει «προαιρετικό» το μάθημα όταν όλοι ξέρουμε ότι από αδράνεια και συνήθεια και μιμητισμό θα συνεχίσει να διδάσκεται, αλλά να φύγει τελείως η κατήχηση από το σχολείο και να πάει στον φυσικό της χώρο – στο κατηχητικό.

  15. Ο/Η Πιστός λέει:

    Λένε ότι αυτός που δεν φοβάται ή είναι θαρραλέος ή έχει άγνοια του κινδύνου.
    Τα πηγάδια είναι πολλά.
    Συμφωνώ ότι δεν χρειάζεται η τρομοκρατία αλλά η επισήμανση του κινδύνου.
    Αυτό που λες κατήχηση μήπως είναι η γνωριμία με το δικο μας;Η δική μας διαφορετικότητα;

  16. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Πιστέ,
    Ολες, και όχι μόνο οι πιο δημοφιλείς θρησκευτικες αντιλήψεις θεωρούν ότι προστατεύουν τους πιστούς τους απο τα δικά τους πηγάδια.

    Θα ήσουν σύμφωνος να διδάσκονται τα παιδιά στο σχολείο όλες τις υπάρχουσες θρησκευτικές αντιλήψεις, αλλά ισοδύναμα και ισόποσα, όχι όπως γίνεται τώρα;

  17. Ο/Η Πιστός λέει:

    Κοίταξε δεν μιλάω μόνο για τα πηγάδια των θρησκειών.

    Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν πολλά πηγάδια που αν πέσεις μέσα δύσκολα ξεφεύγεις. π.χ οι εξαρτήσεις.
    Αν και θα μπορούσαμε να πούμε με τηνκαλή ή την κακή έννοια ότι οι θρησκείες κάνουν πιο πειθαρχημένα άτομα.

    Σε σχέση με τη θρησκεία και την αθεϊα να πούμε κάτι.
    Είναι σημειωμενο ότι οι άθεοι σε μεγαλύτερο ποσσοστό – ελάχιστε περιπτώσεις σεκτών στις θρησκείες- έχουν μεγαλύτερα ποσσοτά και πιθανότητες αυτοκτονίας;

  18. Ο/Η Πιστός λέει:

    Ξέρετε όπως σε μερικέ θρησκευτικές ιντερνετικές ομάδες, ευλογούν τα γενια τους, έτσι και εδώ είδα να ευλογείτε τα γένια σας και μπήκα σε πειρασμό να γράψω κάτι διαφορετικό.
    Αν γίνομαι δύσκολος και δύστροπος καντε με κανένα μπαν.

  19. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Θα σε παρακαλέσω να μην προσπαθείς να αλλάξεις θέμα.
    Άφησες να εννοηθεί ότι η κατήχηση προσφέρει ρόλο παρόμοιο με την προτροπή για το πηγάδι, και σε ρώτησα αν αυτό ισχύει για όλες τις θρησκείες. Θα ήθελα να μου δώσεις μια απάντηση.

    Συμφωνώ για τις εξαρτήσεις, και μάλιστα θα έλεγα ότι σε αρκετές εκφάνσεις τους (όχι όλες), οι θρησκευτικές πεποιθήσεις αποτελούν εξάρτηση. Οσο για την πειθαρχεία, πάλι εξαρτάται απο την συγκεκριμένη σέχτα. Οι τρομοκράτες που έριξαν τα αεροπλάνα στους δίδυμους πύργους πρέπει να ήταν πάρα πολύ πειθαρχημένοι. Απο την άλλη πειθαρχημένα άτομα έβγαζε και η ΕΣΣΔ, οπότε δεν είναι κάτι ιδιαίτερα θρησκευτικό.

    Τέλος, τα ποσοστά αυτοκτονιών είναι εν γένει μεγαλύτερα, αφού οι πετυχυμένες θρησκείες έχουν προβλέψει να κάνουν την αυτοκτονία κολάσιμο αμάρτημα, με αιώνιες επιπτώσεις. Οι σέχτες που δεν το έχουν δεν αφήνουν και πολλούς απογόνους. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι πλεονέκτημα των θρησκειών. Απο την άλλη, οι θάνατοι λόγω θρησκευτικής προκατάληψης, άγνοιας και πίστης είναι δραστικά μειωμένοι στους άθεους. Δεν υπάρχει περίπτωση να πεθάνει το παιδί κάποιου γιατί αποφάσισε, αντί να το πάει στο γιατρό, να το πάει στον παπά ή τον σαμάνο.

  20. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Μόλις είδα το δεύτερο ποστ.

    Δεν είναι στο χέρι μου να σε κάνω μπαν, ούτε μου πέφτει λόγος άλλωστε, το μπλόγκ το βρήκα μόλις 3 μέρες πριν απο σένα.

    Απο την άλλη, δεν μου φαίνεσαι δύσκολος ούτε δύστροπος, απλά έχεις μια τάση να αποφεύγεις να απαντάς σε αυτό που σε ρωτάνε. Δεν μου φαίνεται αυτός λόγος αποπομπής. Μήπως, λέω μήπως αυτή η προτροπή για «μπανιο» είναι τρόπος να γλυτώσεις τον εγωισμό σου χωρίς να απαντήσεις;

  21. Ο/Η Πιστός λέει:

    Απο ότι έχω διαβάσει για τις θρησκείες γενικά γιατί ως θρησκσευόμενος Χ.Ο ενδιαφέρομαι γενικά για τις θρησκείες υπάρχουν σε όλες καλά στοιχεία και κακα, υπάρχουν οι λογικοί και οι μετριοπαθείς αλλά και οι ακραίοι με τους αντίστοιχους πάντα βαθμούς επικινδυνότητας για τον καθένα και για τους άλλους.
    Συμφωνώ ότι η θρησκεία γίνεται εξάρτηση.
    Αλλά οι εξαρτήσεις γενικά των άθεων πρέπει να είναι πιο επικίνδυνες σε ατομικό επίπεδο.

    Ναι δεν είμαι εδώ για να δίνω υπεύθυνες λύσεις και απαντήσεις σε ερωτήματα ως αναρμόδιος.
    Γενικά προσπαθώ να μην προβάλω τον εγωισμό μου.
    Που μπορούμε να βρεθούμε να τα πούμε στο διαδίκτυο εκτώς των εδώ σχολίων;

  22. Ο/Η Comte de Toulouse λέει:

    Που μπορούμε να βρεθούμε να τα πούμε στο διαδίκτυο εκτώς των εδώ σχολίων;
    Be my guest…Αλλά αν θέλεις ένα χώρο συζητήσεων, μπορείς να πας στο forum.atheia.gr.
    Και γω μεγάλωσα μέσα στην θρησκεία και στα κατηχητικά. Εκεί παίζουν πολύ στην διδαχή τα αξιώματα «Ο άθεος είναι ανήθικος, έχει άλλες εξαρτήσεις», κλπ.κλπ.
    Η μεγαλύτερη απεξάρτηση που πέτυχα στην ζωή μου, είναι από τον βραχνά του χριστιανισμού. Αυτό ουδόλως άλλαξε τις θέσεις μου επί της ηθικής που έχω υιοθετήσει, όπως και κάθε άλλος άνθρωπος.

  23. Ο/Η Γιώργος λέει:

    «Συμφωνώ ότι η θρησκεία γίνεται εξάρτηση.
    Αλλά οι εξαρτήσεις γενικά των άθεων πρέπει να είναι πιο επικίνδυνες σε ατομικό επίπεδο.»

    Γιατί ‘πρέπει’;

    Ο άθεος, κατα κανόνα, δεν πιστεύει στην μετά θάνατο ζωή. Ως εκ τούτου, αυτή η ζωή στα μάτια του είναι άπειρα πιο σημαντική απο αυτή του πιστού, που την θεωρεί τον προθάλαμο μιας αιωνιότητας. Είναι λογικό να προσέχει περισσότερο

    Έχεις κάποιο λόγο να χρησιμοποιείς αυτό το ‘πρέπει’;

    (Στο φόρουμ που ανέφερε ο κόμης, θα με βρεις κι εμένα, αλλά ως cafeeine, ο ‘Γιώργος’ εκεί είναι άλλος)

  24. Ο/Η Πιστός λέει:

    Ευχαριστώ για την πρόσκληση.
    Θα έρθω αν και εκεί θα είμαι σαν τη μύγα μες στο γάλα, καθώς είμαι δύσκολος άνθρωπος και δεν έχω σκοπό να γίνω άθεος.
    Θα έρθω ως Πιστός.

  25. Κόμη τα σέβη μου!
    Ελπίζω να μην είσαι κόμης ελέω θεού.
    Μου άρεσε πολύ το κείμενο και μου θύμισε αντίστοιχα παιδικά βιώματα.

    @Πιστέ
    α)πιστεύω οτι οι εξαρτήσεις μου είναι όσες και των πιστών πλην μιας (1) της θρησκείας.
    β)το παράδειγμα με την ΕΣΣΔ είναι μάλλον ανάποδο. Τα μέλη του ΚΚΕ (για να μιλήσουμε για την χώρα μας που ξέρουμε λίγο πολύ τι παίζει) είναι τα πιο πειθαρχημένα (πιο πολύ και απο του ΛΑΟΣ) και θεωρούν (όπως και οι Χ.Ο) ότι μόνο αυτοί ξέρουν την αλήθεια και όλοι οι άλλοι είναι πλανεμένοι ή οπορτουνιστές ή οτιδήποτε άλλο.
    γ)Θεωρώ το να απολαμβάνεις την ζωή σου (αυτή όχι την άλλη) χωρίς να αδικείς και να δημιουργείς πρόβλημα σε άλλους είναι φυσιολογικό και όχι έλλειψη πειθαρχίας.
    δ)και εγώ νιώθω σαν την μύγα μέσα στο γάλα μέσα στον εργασιακό μου χώρο γιατί οι απόψεις θεωρούνται βλάσφημες (είμαι κατά της πρωινής προσευχής στο σχολείο) και αντεθνικές (είμαι κατά των παρελάσεων).

    το διαφορετικό δεν είναι και «κακό»

  26. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Πιστέ

    1ον, δεν είναι δικό μου το ιστολόγιο αλλά δεν νομίζω πως τίθεται θέμα μπαν επειδή κάποιος εξέφρασε μια διαφορετική άποψη. Από όσο ξέρω τον Κόμη είναι κατά του φασισμού και σέβεται την διαφορετικότητα.

    2ον, όντως υπάρχει το φόρουμ, όσο μένουμε εντός του θέματος βέβαια μια χαρά συζητάμε κι εδώ.

    3ον, δεν είναι απαραίτητο να είναι δύσκολα για σένα τα πράγματα στο φόρουμ, απόψεις ανταλλάσσουμε, προσωπικά δεν με ενοχλεί καθόλου (ίσα ίσα) να υπάρχει κι ένας αντίλογος, αρκεί να υπάρχει όρεξη για διάλογο κι όχι φασαρία.

    4ον, κατά την γνώμη μου δεν είναι ανάγκη να γίνεις άθεος! Στο φόρουμ πάμε για να συζητήσουμε και θέλω να ελπίζω πως μπορούμε να συζητήσουμε και με θρήσκους και άθρησκους μια χαρά, κι ακόμη και να συμφωνήσουμε σε κάποια θέματα, χωρίς να αλλάξει κανείς αυτό που πιστεύει.

    5ον, δεν κατάλαβα γιατί οι εξαρτήσεις των άθεων πρέπει (;;;) να είναι πιο επικίνδυνες. Τί εξαρτήσεις έχουμε δηλαδή και δεν το ξέρουμε;

  27. Ο/Η Πιστός λέει:

    Κοιτάξτε , κι εγώ παραδέχομαι ότι οι άθεοι δεν διαφέρουν σε πολλά πράγματα απο τους θρήσκους. Δέχομαι ότι έχουν ηθική αλλά όχι συγγεντρωτική δηλ ενώ υπάρχει χριστιανική ηθική, μάθημα στη θεολογία, δεν είμαι θεολόγος, δεν υπάρχει άθεη ηθική αλλά ο καθένας κατά το δοκούν.
    Για τη ΕΣΣΔ είχα κάτι διαβάσει ότι το 30 έπαιρναν τα παιδιά και τα κολεκτιβοποιούσαν μακρυά απο τους γονείς, πράγμα που δεν τους βγήκε και το κατήργησαν βλέποντας τα αποτελέσματα.
    Γενικά παραδέχομαι μια ομοιοτητα σε πολλά πράγματα όλων των εξαρτήσεων , ιδεών και συμπεριφορών.
    Απλώς οι θρήσκοι όπως είχα διαβάσει σε άρθρο είναι λίγο πιο υπομονετικοί και ανεκτικοί στις δυσκολίες και στον πόνο πιστεύοντας στην ελπίδα για βοήθεια απο μια ανώτερη δύναμη απο τη δική τους δύναμη.

  28. Ο/Η Comte de Toulouse λέει:

    Είμαι άθεος, και νιώθω μια χαρά ηθικός. Σιχαίνομαι το ψέμα, την απάτη, την ανειλικρίνεια, τα συμπλέγματα, και μ’ αρέσει η αγάπη, ο έρωτας, οι καλοί τρόποι, η κοινωνικότητα.
    Η ηθική μέσα στην χριστιανική θρησκεία, υπαγορεύεται άνωθεν, οπότε δεν είναι πραγματικά προσωπική επιλογή. Επιβάλλεται με τον φόβο της τιμωρίας.
    Στον χώρο της θρησκείας (τον έζησα), υπάρχει εκμετάλλευση (υπολογίζω ότι ένα σεβαστό ποσοστό ιερέων δεν πιστεύουν στον θεό), μυαλά που δεν σκέφτονται αλλά δέχονται ότι τους πλασάρεται, μυαλά που φτάνουν στα όρια της τρέλλας από τις εμποτισμένες δοξασίες, και επίσης συνειδήσεις-λάστιχο που αμαρτάνουν ευκολώτατα καθώς υπάρχει η μετέπειτα εξομολόγηση και συγχώρεση. Τέλεια!

  29. Ο/Η Πιστός λέει:

    Κοίταξε ο τρόπος που μιλάς δεν είναι ηθικός αλλα ηθικιστικός. Δηλαδή δεν έχεις την αυτογνωσία. Αν δηλαδή είχες την αυτογνωσία τότε θα έβλεπες ότι κι εσύ κάνεις τα ίδια πράγματα δηλαδή έστω παραβιάζεις την ηθική σου. Γιατί ούδείς τέλειος. Και τότε θα έβρισκες μια διαολογία ίσως για τους άλλους.
    Π.Χ εμένα η Αγία Γραφή Π. Καινή διαθήκη πέραν των άλλων μου αρέσει γιατί δεν υπάρχουν τέλειοι και «ηθικοί» άνθρωποι. Δεν υπάρχει ούτε ένας. Μόνος που παρουσιάζεται στην Κ.Δ σαν τέλειος είναι ο Χριστός. Στην Π.Διαθήκη παρουσιάζονται όλοι σαν δίκαιοι με την έννοια της συγχωρητικότητας και της μη εκδίκησης.
    Βάλε στην Κ.Διαθήκη τον Πέτρο τον Παύλο τον Ιούδα τους υιούς ζεβεδαίου που ήθελαν την πρωτοκαθεδρία τον θωμά κλπ. όλοι ατελείς και τις περισσότερες φορές ανήθικοι και αναξιόπιστοι.

  30. δεν γνωρίζω πιο εκδικητική θρησκεία από την Χριστιανική. Είσαι «αμαρτωλός» ?(με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό) είσαι καταδικασμένος να πας στην κόλαση και να καίγεσαι αιώνια !
    καθόλου εκδικητικό και πολύ δίκαιο το βρίσκω

  31. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Πιστέ,

    Καταρχάς δεν υπάρχει λόγος να μιλάμε για την ΕΣΣΔ όλη την ώρα. Ναι ήταν άθεοι αλλά η αθεΐα τους ήταν επιβεβλημένη και μάλιστα για να εξυπηρετήσει πολιτικούς σκοπούς, το οποίο είναι μέγα λάθος, δεν μπορείς να αναγκάσεις κάποιον να μην πιστεύει. Αυτό είναι σκέτος φασισμός.

    Εδώ μιλάμε για κάτι πολύ διαφορετικό, για το πόσο λάθος είναι ο προσηλυτισμός, ειδικά όταν γίνεται σε μικρές ηλικίες πριν ακόμα μπορέσει το άτομο να αναπτύξει κριτική ικανότητα και για το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να επιλέξει μόνος του αν και σε τί θέλει να πιστεύει.

    Τέλος δεν καταλαβαίνω που βλέπεις την έλλειψη αυτογνωσίας. Το να λέει κανείς πως η ηθική του δεν επηρεάστηκε όταν σταμάτησε να είναι χριστιανός δεν δείχνει εγωισμό ή οτιδήποτε σχετικό. Κι εμένα η ηθική μου δεν άλλαξε όταν σταμάτησα να πιστεύω, χαίρω πολύ. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν κάνω λάθη φυσικά, τα λάθη είναι ανθρώπινα, σημαίνει όμως πως τελικά η θρησκεία δεν έπαιζε κανέναν ρόλο στον σχηματισμό ηθικών αξιών μέσα μου.

  32. Ο/Η Πιστός λέει:

    Προσυλητισμος γίνεται όταν προσεγγίζεις άτομα διαφορετικού δόγματος. Όταν ένα Χ.Ο μιλάει για θρησκευτικά θέματα με έναν άλλο Χ.Ο αδιάφορο τότε μπορούμε να μιλάμε για προσυλητισμό;
    Τώρα για την ηθική υπάρχει το «ο αναμάρτητος το λίθον βαλέττω».Δηλαδή αυτός που δεν έχει αμαρτίες ας λιθοβολήσει πρώτος.
    Γενικά η αμαρτία ευμολογικά σημαίνει αστοχία, και η αληθινή μετάνοια είναι αυτή η γνώση της αστοχία, δηλαδή της λαθος προρείας του πιστού.
    Τώρα για τις αμαρτίες που δεν υπάρχει αναμάρτητος όπως λένε, μπορουνε να συγχωρηθούνε, γι’ αυτό άλλοστε φροντίζει η εκκλησία. Ότι για να κάνει άκαμπτους ηθικούς ανθρώπους αλλά με ανθρώπους που προπαθούνε και αγωνίζονται.
    Τώρα γιατί κάποιος να ζητήσει να συγχωρηθούν οι αμαρτίες του, που τουλάχιστον τις αναγνωρίζει, γιατί αν δεν τις αναγνώριζε δεν θα ήθελε συγχωρηση, ενώ θα μπορούσε να αυτοσυγχωρεθεί, νομίζω ότι αυτο φαίνονται απο τα αποτελέσματά αυτής της αστοχίας.

  33. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    «Προσυλητισμος γίνεται όταν προσεγγίζεις άτομα διαφορετικού δόγματος. Όταν ένα Χ.Ο μιλάει για θρησκευτικά θέματα με έναν άλλο Χ.Ο αδιάφορο τότε μπορούμε να μιλάμε για προσυλητισμό;»

    Όχι δεν μπορούμε. Ακόμα και με αλλόθρησκο ή άθεο να μιλάει κάποιος χριστιανός δηλαδή δεν θεωρώ πως θέλει να τον προσηλυτίσει ντε και καλά. Μπορούν 2 άνθρωποι με διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις απλά να συζητάνε και να ανταλλάσσουν απόψεις.

    Όμως μιλάω για ενήλικες πάντα. Δεν δέχομαι πως ένα παιδί είναι χριστιανός, γιατί πολύ απλά δεν το έχει επιλέξει συνειδητά. Είναι γιατί του το είπαν οι γονείς του, του το είπαν στο σχολείο, του το πέρασαν με κάθε τρόπο στο περιβάλλον του – αυτό δεν μετράει για μένα, αυτό είναι προσηλυτισμός!.

    Όσο για την ηθική, δεν θέλω να λιθοβολήσει κανένας κανέναν. Απλά πιστεύω πως η ηθική είναι ανεξάρτητη της θρησκείας. Το ίδιο ηθικός ή ανήθικος μπορεί να είναι ένας χριστιανός, ένας μουσουλμάνος, ένας βουδιστής, ένας άθεος, ένας αγνωστικός κλπ…

    Δεν μ’αρέσει η λέξη αμαρτία, προτιμώ την λέξη λάθος. Τα λάθη είναι ανθρώπινα, όλοι κάνουμε λάθη και δεν το θεωρώ τόσο τραγικό. Πρέπει βέβαια να προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε, να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και μπλα μπλα αλλά εντάξει, ως εκεί, δεν θα φοβάμαι και μην καώ στην κόλαση….

    Και δεν θεωρώ πως χρειάζομαι την εκκλησία για να μου συγχωρέσει τα λάθη μου, προτιμώ να προσπαθώ όσο περισσότερο μπορώ να μην κάνω λάθη, κι όταν κάνω θα προτιμήσω να ζητήσω συγνώμη από αυτούς που αδίκησα και να προσπαθήσω να μην τα επαναλάβω…

    Απλά τα πράγματα…

  34. Ο/Η Πιστός λέει:

    Για μένα δεν ειναι καθως το ίδιο συμβαίνει με έναν μουσουλμάνο γονέα ή ένα βουδιστή. Είναι κάτι φυσικό δηλαδή.
    Για το οτι η ηθική είναι ανεξάρτητη της Χριστιανικής θρησκείας το δέχομαι και εγώ γιατί ενώ η ηθική σπιλώνει και σημαδεύει ο χριστιανισμός καθαρίζει, με τον τρόπο του.
    Και ο ορισμος λάθος είναι ωραίος γι’ αυτό έχει η η νομοθεσία το πλημέλημα που σε άλλες περιπτώσεις ονομάζετα κακούργημα. δηλαδή τραγικό λάθος.
    «Κι όταν κάνω θα προτιμήσω να ζητήσω συγνώμη από αυτούς που αδίκησα και να προσπαθήσω να μην τα επαναλάβω…» Κι αυτό καλό είναι αλλά όπως βλέπεις σε μερικές περιπτώσεις δεν είναι αρκετό γιατί δεν εκτιμάνε τη συγγνώμη σου.

  35. Ο/Η Μαύρος Γάτος λέει:

    Φίλτατε Κόμη, τα συμπεράσματά σας μού φαίνονται αυταπόδεικτα και αυτονόητα. Αυτό δεν σημαίνει πως το κείμενο δεν έχει λόγο ύπαρξης- το αντίθετο, αν κρίνω μάλιστα και από τα σχόλια. Το όλο θέμα μού θυμίζει την
    ανεξήγητη για μένα διστακτικότητα του Sir Francis Crick να πει πως δεν υπάρχει ψυχή, χαρακτηρίζοντας το θέμα «μια εκπληκτική υπόθεση»… τολμώ να παραθέσω ένα σύνδεσμο:

    http://mavrosgatos.blogspot.com/2008/01/blog-post_2014.html

    Σ;ο))))

  36. Ο/Η Peacemaker λέει:

    Κόμη τα σέβη μου.
    Εννοείτε στο άρθρο και όχι στον τίτλο.
    Οι τίτλοι και τα αξιώματα με απωθούν.
    Συμφωνώ απόλυτα στα συμπεράσματα.
    Η προσωπική μου εμπειρία όμως μου λέει άλλα.
    Οι δύο κόρες μου συνειδητά είναι άθεες, χωρίς να τις παρακινήσει ποτέ κανείς.
    Για να μην το αναλύω, δεν παρακινήθηκαν ποτέ από κανέναν. Μα κανέναν απολύτως.
    Σε καμία περίπτωση δεν επηρέασε η μία την άλλη.
    Κάποια χρονική περίοδο -στο γυμνάσιο η μία, στο λύκειο η άλλη- σταδιακά, απαξίωσαν την ύπαρξη θεοτήτων και δαιμόνων. Η μόνη παρατήρηση που μπορώ να κάνω είναι ότι από μικρές -ακόμη και σήμερα- διαβάζουν πάρα πολύ λογοτεχνία. Ελληνική και κυρίως ξένη.
    Σε συζητήσεις που έκανα μαζί τους και σε ερωτήσεις μου για την στροφή τους, χαμογελούσαν και μου έλεγαν.
    -Μας δουλεύεις; Θέλεις απαντήσεις στα αυτονόητα;

  37. Ο/Η traiska λέει:

    Το βρήκα εξαιρετικό!
    Ουδέν σχόλιο!
    Θα συμπλήρωνα μόνο ότι, φαίνεται να είμαστε πιο περίπλοκοι ως όντα από την επιρροή μόνο της όποιας κατήχησης.
    «Ον εστί μεθερμηνευόμενο»! Πως στην ίδια οικογένεια με τις ίδιες προσλαμβάνουσες δυο αδέρφια που φοιτούν στο ίδιο σχολείο δεν έχουν την ιδία πάντα «θρησκευτική» εξέλιξη;
    (αν ο όρος θρησκευτική εξέλιξη είναι …δόκιμος)
    Φαίνεται ότι και άλλοι εσωγενείς και εξωγενείς παράγοντες μας διαμορφώνουν ως «θρησκευτικές» ή μη προσωπικότητες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: